Prawda, pamięć i...

Ziemia wołyńska, piękna i żyzna,
Ziemia krwią niewinną zbroczona,
A przecież była częścią naszej Ojczyzny,
A tak nieludzkim czynem pohańbiona.

Tu, na tej ziemi, upływało życie
Wiarą, tradycją i pracą znaczone,
Ślady na każdym miejscu świadczą obficie,
Jak bezlitośnie polskość tu niszczono.

To oni - ludzie, co człowieczeństwo zagubili,
Niezrozumiałą nienawiścią i zemstą upojeni,
Wszystko, co polskie, tu niszczyli,
Palili, zabijali, wydzierali z korzeniami.

Tak wiele pustych miejsc tu pozostało
Po polskich domach, sadach i kościołach,
Ale ziemia wołyńska z czułością przygarniała
Kości tych, których porzucono w dołach.

Nad ziemią wołyńską wiatr kresowy
Unosi smutek, żal i ból nieutulony.
Na ziemi wołyńskiej niebo lazurowe
Odsłania - co tak długo było przemilczane.

Trzeba odkryć prawdę do końca,
Tego sprawiedliwość i pamięć się domaga.
Nie wolno łatwo przejść obok dokonanej przemocy,
Trzeba pójść drogą prawdziwego pojednania.

Cześć i hołd należny oddajmy
Niewinnie pomordowanym naszym rodakom.
O tych tragicznych wydarzeniach
nie zapominajmy
I módlmy się do Boga za ofiary i za katów.

Janina Oparowska, Wrocław

Ostatnie uaktualnienie : 17-08-2008 22:51

Średnia ocen użytkownika

Brak ocen