|
Gajcy Tadeusz
(1922-1944)
Wezwanie
Już noc lub dzień jak wody ziarno
wydzielasz mi z uśmiechem patrząc,
gdy ciała mego smutny barok
zawile trwa pod Twoją gwiazdą.
Nie świecisz we mnie i nie śpiewasz,
mym ustom zamiast kwiatu,
a dłoni ostrze dajesz teraz
jak obiecałeś sen i światło.
Prowadzisz mnie, czy tylko stoję
jak stoi drzewo przed przelotem
czystego nieba albo płomień
nad krajem niebu niepodobnym?
Przemawiasz do mnie czy szyderczy
pociskiem godzisz, by zakrakał
pod nierozumnym moim sercem
jak kiedyś iść lub jak fujarka?
Zastępujesz Ty, czy ja wyrastam
ponad swój głos i niemy pejzaż
i czyja dłoń ma kształt żelaza
i czyje słowo jest jak z serca?
Nie powiesz mi, a ja nie zgadnę
ni jagnię tobie, ani pasterz?
i tylko nad milczeniem naszym
to samo słońce chmury kładzie.
Ostatnie uaktualnienie : 12-11-2008 11:57
|
|
Komentarze użytkowników  |
|
Średnia ocen użytkownika
Brak ocen |
|
|
Poeci polscy 
